ازدواج برابر!
۴ بهمن ۱۳۹۴
خشونت جنسی-قسمت دوم:تجاوز
۶ بهمن ۱۳۹۴

خشونت جنسی – قسمت اول:آزار خیابانی



در میان اقسام خشونت علیه زنان خشونت جنسی از دو جهت جایگاه ویژه ای دارد.نخست آن که این خشونت در اغلب موارد با کتمان شدن همراه است و تحقیق و بررسی و اثبات آن معمولا آسان نیست.در بسیاری از نقاط جهان و به خصوص خاورمیانه تابوهای گوناگون با هم همسو می شوند تا هر نوع موضوع مرتبط با روابط جنسی پشت پرده ها باقی بمانند.در اکثر این مناطق چیزی به نام آموزش جنسی بسیار ضعیف است و اطلاع رسانی های این حوزه همواره با سانسور و گاه خودسانسوری همراه می شوند.کار جایی سخت تر می شود که یک سوی موضوع خشونت جنسی یک زن قرار دارد.زنی که خود همواره در هاله های حریم خصوصی و حتی نام خانواده پنهان می شود.کار به جایی می رسد که تمام مطالعات مربوط به حوزه زنان با نام زن و خانواده ثبت می شوند.و حال موضوع خشونت جنسی علیه زنان از جنبه ها و جهات گوناگون چه به واسطه وجود یک رابطه جنسی و چه به دلیل حضور زن در این پدیده مخفی می ماند.
ویژگی دوم خشونت جنسی فراگیر بودن و تعدد بالای آن است.به طوری که در مناطق مختلف،اقشار مختلف و حتی سنین مختلف همواره قربانیان زیادی دارد.از کودکان گرفته تا افراد میان سال،در هر سطح تحصیلات و موقعیت اجتماعی هستند افرادی که این نوع خشونت را تجربه کرده اند.

از انواع متداول خشونت جنسی می توان به آزار خیابانی اشاره کرد. متوسط گزارش های منطقه ای از کشورهای مختلف ثابت می کند هر زنی دست کم یک بار نوعی از مزاحمت خیابانی را در زندگی اش تجربه می کند. گزارشی که از کشور یمن در این باره منتشر شده است نشان می دهد در این کشور بیشتر از ۹۰ درصد زنان، حتی زنان محجبه نیز از مزاحمت هایی خیابانی در امان نبوده اند.

به گفته دکتر اصغر مهاجری، جامعه شناس، پژوهشی که بتازگی توسط چند دانشجو انجام شده نشان می دهد هر زن ایرانی به میزان مسافتی که در خیابان و کوچه طی می کند بین یک تا ۲۰ بار از طریق مزاحمت های کلامی و فیزیکی از سوی مزاحمان آزار می بیند.

آزار خیابانی می تواند به شکل های گوناگونی اعمال شود.از متلک انداختن و توهین جنسی و خشونت های کلامی تا دستمالی کردن و اذیت و آزارهای جسمی و حتی نزدیک نشستن در تاکسی،همه و همه جز آزارهای خیابانی محسوب می شوند.در بسیاری از موارد آزارهای خیابانی فرد مزاحم در صورت یافتن مجال بیشتر اقدام به رفتارهای شدید تر و برخوردهای جسمی و تهدید نیز می کند.

یک باور غلط که در جامعه نسبت به آزار خیابانی وجود دارد این است که آزار دیده خود در موضوع آزار خیابانی مقصر است و حتما پوشش یا رفتار مناسبی نداشته که فرد آزار گر را به سوی خود جلب کرده است.اما آمار ها نشان داده اند که همه زنان از هر طبقه و قشر و پوشش و تحصیلی در زندگی خود حداقل یک بار این آزار را تجربه کرده اند و این تصور تنها یک باور غلط زیان بار است.زیان این باور آن جا نمایان می شود که قربانی از ترس بدنام شدن و قضاوت مردم در مقابل آزار سکوت می کند و این سکوت تنها ثمره اش مجال و فرصت بیشتر برای آزار دهنده است.

سکوت در مقابل این نوع خشونت موجب گستاخی بیشتر مزاحم می شود.و لذا بهترین کار اعتراض با صدای بلند به این موضوع است.توصیه می شود در صورتی که پلیس در نزدیکی محل حضور دارد حتما مزاحمت را اطلاع دهید تا سریعا با فرد آزاردهنده برخورد شود.

مزاحمت از نظر قانون، عملی مجرمانه تلقی می شود و در ماده ۶۱۹ قانون مجازات اسلامی برای مرتکب این فعل مجازات پیش بینی شده است و براساس آن هر کس در اماکن عمومی یا معابر متعرض یا مزاحم اطفال یا زنان بشود یا با الفاظ و حرکات مخالف شئون و حیثیت به آنان توهین کند به حبس از دو تا شش ماه و تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم می شود.

طرح شکایت به ویژه وقتی که مزاحمت به طور ثابت از سوی شخص خاصی اعمال می شود، ماننده یک همسایه، یک فروشنده و… آسانتر و قابل اثبات تر است.

شایان صارمی


لینک قسمت دوم- تجاوز 

لینک قسمت سوم- تجاوز محارم

لینک قسمت چهارم- تجاوز زناشویی

 

Hamsari
Hamsari
همسری وب‌سایتی است که گروهی از فعالان مسائل زنان، وکلا و حقوقدانان به منظور آگاهی رسانی در خصوص "شروط ضمن عقد" راه اندازی کرده‌اند.

پاسخ دهید